Home
           
Bas en Miranda 3 jaar naar Oeganda

"Wij zullen ze heel erg missen"

(Van de vriendschapsredactie)

SINT ANTHONIS – Bas en Miranda vertrekken voor drie jaar naar Oeganda. Bas gaat namens de Aalsmeerse chrysantenboer Royal van Zanten een paar honderd pluksters in de gaten houden en Miranda wil proberen om van het fraaie Afrikaanse land een toeristische trekpleister te maken. Bas en Miranda, die al sinds mensenheugenis verkering hebben, zijn blij met hun aanstaande verhuizing en vertrekken nog liever vandaag dan morgen. De vrienden van de twee zijn niet zo gelukkig. Ze zullen de twee namelijk erg gaan missen.

De vrienden van Bas en Miranda zitten een beetje treurig voor zich uit te staren. De vrolijkheid die normaal op hun gezichten staat te lezen is ver te zoeken. Dit is overigens begrijpelijk, want er gaat iets gebeuren dat helemaal niet leuk is. De hechte vrienden-groep wordt op ruwe wijze uiteen gereten. Twee niet weg te denken leden van deze vriendenclub, Bas en Miranda, vertrekken namelijk voor drie jaar naar het Afrikaanse Oeganda. Het leven van de gezworen kameraden zal er voortaan heel anders uitzien.

Lang
“Drie jaar is lang”, zucht Ramon. “Veel te lang”, vult Bas Kempen aan. De rest van de groep knikt instemmend. Echt spraakzaam zijn ze niet. Toch doorbreekt Frank plots een minuten-

 

lange stilte. "Bas en Miranda gaan hun droom achterna", zegt hij."We weten al jaren dat ze dit willen en natuurlijk gunnen we hen dit van harte. Maar dat maakt het voor ons niet minder onplezierig. We zullen het nu op zijn minst drie jaar zonder Bas en Miranda moeten stellen, en alleen al de gedachte daaraan is pijnlijk.”

Gewend
Bas en Miranda hebben de afgelopen jaren de hele wereld rondgereisd. Waren ze niet op stage in Ecuador, Tanzania of Canada, dan waren ze wel op vakantie in Thailand, Costa Rica, Dominicaanse Republiek of Finland. De vrienden van dit stel zouden er dus aan gewend moeten zijn dat Bas en Miranda aan de andere kant van de wereld zitten. “Dat zijn we ook”, zegt Ties, die zichtbaar vecht tegen zijn tranen. “Natuurlijk waren ze vaak weg, maar we wisten dan ook altijd wanneer ze weer terug waren. Het duurde nooit langer dan een half jaar, dus dat viel te overzien. Nu zijn ze gewoon drie jaar weg. Dat is even wat anders.”

Hard
Deze laatste zin komt hard aan bij Martijn, die zich tot nu toe stilletjes op de achtergrond verborg. Hij barst in huilen uit bij deze confronterende woorden. “Zo heb ik er nog nooit over nagedacht", snikt de geëmotioneerde Martijn. “Wat zal ik ze missen.” Monique en Josja bekommeren zich snel om Martijn. Op deze manier weten

 

ze hun eigen verdriet te camoufleren.

Stilte
De stilte die dan volgt is vervelend. Martijns emoties lijken overgeslagen op de rest. Niemand weet het droog te houden en de tranen vloeien rijkelijk. Plots staat Bas Kempen op, veegt zijn tranen weg en roept: “Bas en Miranda gaan niet weg voor ze een spetterend afscheidsfeest hebben gehad. We moeten er met zijn allen voor zorgen dat ze het vliegtuig instappen en nog maar aan één ding kunnen denken, en dat is die mooie avond op 27 augustus. Die avond dat al hun vrienden er waren om afscheid te nemen.” Bas oogst zowaar applaus van zijn vrienden. “Daar zorgen we voor. Zaterdagavond zullen ze nooit vergeten”, schreeuwt Frank. “En wij zullen hen nooit vergeten”, snotteren Monique en Josja. “Maar we gaan ze wel heel erg missen.”