Vrijdag,
22 mei 2009
Het
is al enige tijd geleden sinds de farm bezoekers uit Nederland
heeft gehad. Maar onze vrienden Frank en Monique brengen hier
verandering in. Na een lange reis halen we hen 's woensdags
op van het vliegveld en rijden in het donker terug naar Mukono,
waar een even enthousiaste Mawa hen begroet.
Om onze gasten wat meer dan alleen
de kassen en groene omgeving van Mukono te laten zien vertrekken
we vandaag naar Murchison
Falls National Park. Voor ons tevens een ideale gelegenheid
om zelf ook weer eens het binnenland in te trekken! De weg
via Luwero naar Masindi blijkt na een maandenlange staat van
"road repair" eindelijk af te zijn en vroeg in de
middag bereiken we de gate van het nationaal park. Nog maar
amper enkele kilometers het beschermde gebied ingereden, maken
we al kennis met het eerste wild: een schildpad die na een
gewaagde oversteek de overkant van de weg (bijna) heeft bereikt.
De andere weggebruikers - families bavianen - duiken echter
haastig de struiken in wanneer we dichterbij komen.
Halverwege onze route maken we een
stop bij de Top of the Falls, waar we met de ons inmiddels
bekende gids een wandeling maken. Wederom is het puur genieten
van het prachtige uitzicht en het bulderende water dat zich
in een kloof van zes meter stort. Tegen 18.00 uur arriveren
we bij de ferry die ons direct naar de overzijde van de Nijl
brengt voor onze overnachting in Paraa
Safari Lodge.
Zaterdag, 23
mei 2009
Een
vroeg ontbijt gevolgd door onze eerste game drive in het noordelijke
gedeelte van Murchison Falls National Park. Dat deze rit wat
meer in petto zou hebben dan schildpadden en bavianen wisten
we wel, maar de game drive op deze morgen overtreft zelfs
onze eerdere ervaringen. Het wild is talrijk en gevarieerd
aanwezig: van de schattige oribi's en wrattenzwijnen tot de
sierlijke hartebeesten, giraffen, ontelbare Uganda kobs en
zelfs een familie leeuwen. Het zijn alleen de grijze reuzen,
de olifanten, die we maar niet in de weidse vlaktes kunnen
ontdekken. Een korte pauze bij een Hippo Pool levert nog enkele
mooie plaatjes op van een groep nijlpaarden, waarna we rustig
terugkeren naar de lodge voor de lunch.
Voor de middag staat er een boottocht naar
de watervallen op het programma. Deze keer laten we de grote
UWA boot voor wat het is en gaan aan boord van de kleinere
Wild Frontiers boot, samen met nog een zestal andere toeristen.
Andy, de kapitein tijdens deze tocht, heeft beloofd dat hij
wel iets speciaals zou regelen voor onze Nederlandse vrienden.
En spectaculair wordt het zeker!
Om te beginnen kan deze kleinere boot veel
dichtbij de oever en de dieren komen dan de grote variant
van UWA. We passeren knorrende nijlpaarden, een eenzame buffel,
Knob-billed Ducks en een krokodil met zijn bek wagenwijd open.
Bij elk dier weet onze gids wel een opmerking of interessant
verhaaltje te plaatsen. En eindelijk stuiten we op onze eerste
(en enige) olifanten in Murchison Falls! De familie staat
gemoedelijk aan het water te drinken, met hun huid roodgekleurd
van een eerder stofbad. We zien hoe ze langzaam, de een na
de ander, de struiken in verdwijnen en voldaan vervolgen ook
wij onze tocht naar de watervallen.
Zonder
gas te minderen passeren we de bekende rots, de vaste stopplaats
voor de boten die deze excursie maken. In plaats daarvan stuurt
Andy onze boot behendig tegen de stroming in waardoor we de
watervallen van zo dichtbij als mogelijk is weten te benaderen.
Een adembenemend zicht op de beroemde Murchison Falls! Na
deze indrukwekkende momenten zetten we langzaam de terugweg
in, met nog een enkele stop bij het vissersbootje van Jacques
die hier vandaag aan het vissen is. Juist op het moment dat
wij aanmeren, bijt er een enorme Catfish in zijn aas, die
met enige moeite binnengehaald wordt. Zo'n 16 kg schoon aan
de haak! We keren terug naar de ferry en checken ditmaal in
bij Red Chilli Rest Camp, een gezellig backpackers camp aan
de oever van de Nijl.
Foto's
van Murchison Falls National Park
Zondag, 24 mei
2009
Wederom
een vroeg begin van de dag. We eten ons 'packed breakfast'
in het officieel nog niet geopende restaurant en rijden via
de west gate het park uit. Al tegen 10.00 uur arriveren we
in Hoima waar we voor een tweesplitsing komen te staan: nemen
we de goede, grotendeels verharde weg naar Mityana die zekerheid
biedt maar ook minstens 230 km om is? Of kiezen we voor de
rechtstreekse route naar Kyenjojo via een totaal onverhard
pad waarvan niemand ons duidelijk kan vertellen hoe (on)begaanbaar
deze momenteel is. Na een drankje besluiten we maar voor het
avontuur te gaan en de binnendoorweg te nemen.
Het blijkt een goede keus te zijn.
Hoewel de weg vrij hobbelig is en vol gaten zit, hebben we
het geluk dat het niet geregend heeft en geen vrachwagens
ons pad blokkeren. Bovendien is het een mooie route door het
binnenland die Frank en Monique de kans geeft een glimp op
te vangen van het échte Afrikaanse leven. Na een voorspoedige
rit rijden we om 16.00 uur Fort Portal binnen en checken in
bij Rwenzori View Guesthouse, waarna we met een welverdiende
Bell op het terras neerstrijken.
Naar boven
Maandag, 25 mei
2009
Heerlijk
uitslapen en uitgebreid ontbijten, alvorens we op ons gemak
naar Queen Elizabeth National Park rijden. Bij Simba
Safari Camp worden we hartelijk verwelkomd en na een vroege
lunch melden we ons om 14.00 uur bij de gate van Kyambura
Wildlife Reserve voor de chimp tracking. Samen met twee UWA
rangers, een Amerikaanse vrouw en haar tante die al behoorlijk
op leeftijd is, rijden we met de auto's naar de rand van de
kloof waar we eenvoudig kunnen afdalen.
De
hike door de Kyambura Gorge blijkt een prachtige tocht te
zijn. We volgen een smal pad door het midden van de kloof.
Parallel aan het pad kabbelt het water van de Kyambura rivier.
Ook is het gebied meer open dan in Kibale Forest, waardoor
de zon een mooie gloed op de tropische bladeren achterlaat.
Dat de rivier er niet alleen maar
mooi ligt te wezen maar ook een behoorlijk vervelend obstakel
kan vormen, ontdekken we wanneer we na een tijdje wandelen
chimpanseekreten horen. Vanuit de bomen aan de overkant van
het water. Omdat er zich geen brug in de buurt bevindt, zit
er niets anders op dan de boomstronk te gebruiken die dwars
over de rivier ligt. De aardig brede stam is grotendeels bedekt
met dunne takjes aan weerszijde, die echter nauwelijks houvast
bieden. Het blijft dus een behoorlijk spannende onderneming
en voetje voor voetje schuifelen we naar de overkant. Zelfs
de oudere vrouw weet, met behulp van de ranger, de rivier
over te steken.
Eenmaal aan de overkant vervolgen we onze
zoektocht verder stroomafwaarts. Het gaat in een behoorlijk
hoog tempo, tot de ranger ons na enige tijd te kennen geeft
dat de chimpansee de tegenovergestelde richting op moet zijn
gegaan. Weer terug dus, in hetzelfde hoge tempo, in de hoop
dat we de chimp in kunnen halen. En met succes! Plotseling
zien we een mannetjeschimpansee nietsvermoedend via een tak
naar een andere boom lopen... aan de overkant van de rivier!
Ook nu is de kunstmatige brug weer te ver, maar bevindt er
zich vlakbij een andere boomstam over de river. Deze is nog
minder breed dan de eerste, dus in plaats van er overheen
te balanceren, gaan we zitten en schuiven op die manier naar
de overkant. Voor de oudere vrouw is dit net iets teveel en
samen met haar ranger besluit ze verder te lopen naar de houten
brug.
In een nóg hoger tempo proberen
we de chimpansee te volgen. Boven ons is de lucht al grijs
geworden en klinkt er regelmatig onweer. Na zo'n twintig minuten
moeten we onze achtervolging staken; de chimp is ons te vlug
af geweest. Bovendien vallen inmiddels de eerste regendruppels
uit de lucht, dus keren we terug naar de auto's. Hoewel we
enigszins beschermd worden door het dichte bladerdek boven
ons hoofd, komt de regen al snel met bakken uit de hemel,
verandert het pad direct in een modderpoel en komen we doorweekt
bij de auto's aan.
Al
met al heeft onze zoektocht naar de chimpansees in Kyambura
nauwelijks twee uur geduurd. Hierdoor rest ons nog voldoende
tijd om een game drive te maken. Al vanaf de hoofdweg, terwijl
de bussen ons voorbij blazen, hebben we goed zicht op een
kudde olifanten die in een gestaag tempo door het gras wandelen.
In het Kasenyi gebied maken we nog een rondje maar er is weinig
te zien, op wat buffels, wrattenzwijnen en vechtende (en parende)
Uganda kobs na. Morgen nog een kans!
Foto's
van Queen Elizabeth National Park
Dinsdag, 26 mei
2009
Vandaag
scheiden onze wegen; voor Bas en Miranda is het helaas tijd
om naar huis te gaan, terwijl Frank en Monique door zullen
reizen naar de gorilla's in Bwindi National Park. Maar niet
voordat we nog gezamenlijk een ochtend game drive hebben gemaakt
én een boompje planten op de grond van Simba Safari
Camp. Op die manier laten we een blijvende souvenir achter
en dragen we toch een beetje bij aan het natuurbehoud in Oeganda!
Zaterdag, 30
mei 2009
Frank
en Monique zijn inmiddels weer terug van hun korte safari
door het westen van het land en we besluiten het weekend aan
de oorsprong van de Nijl door te brengen. Terwijl we naar
hun verhalen over de berggorilla’s en vastzittende trucks
luisteren, rijden we in de ochtend naar Jinja, waar we inchecken
bij Nile Porch.
Onze tenten liggen naast elkaar en bieden een indrukwekkend
uitzicht op de Nijl. Onvoorstelbaar dat over een paar jaar
de ruig stromende rivier veranderd zal zijn in een kalm, kunstmatig
meer, dankzij de komst van de nieuwe dam...
Aan het eind van
de middag wandelen we naar de Bujagali Falls om een prachtige
zonsondergang (met Afrikaanse koe) op de foto te zetten. De
meeste toeristen zijn al weg of zullen morgen pas komen, waardoor
er weliswaar weinig mzungu’s rondlopen maar des te meer
lastige lokale mannetjes die ons een boottocht op de Nijl
proberen aan te smeren. Met enige moeiten proberen we ze van
ons af te schudden en keren terug naar de lodge voor het avondeten.
Zondag, 31 mei
2009
Voor
de zondagochtend hebben we een quadbike safari bij de buren
geboekt. Omdat het de dag ervoor flink geregend heeft zijn
de paden nog modderig - perfect om te slippen en de modder
hoog te doen opspatten! Tot ongenoegen van menig voetganger.
Na ons zo goed mogelijk schoongemaakt
te hebben, nemen we in de middag een kijkje bij de Source
of the Nile en maken we het traditionele boottochtje naar
de werkelijke oorsprong. We sluiten de dag af met een drankje
bij Adrift Nile High Camp, precies op tijd om getuige te zijn
van de bungeejump van enkele Engelse meiden. De verleiding
om zelf een sprong te wagen is groot, maar uiteindelijk keren
we terug naar Nile Porch voor een laatste avondmaal. Hierna
nemen we opnieuw afscheid; Frank en Monique blijven nog een
nachtje en zullen morgen doorreizen naar Sipi terwijl Bas
en Miranda weer huiswaarts gaan.
Naar boven
|
