Zondag,
7 december 2008
Gisteren
hebben we een tweede poging gewaagd om Kibale te bereiken.
En dit keer met succes! Zonder enige tegenslagen bereikten
we tegen 12.00 uur Primate Lodge. Na een uitgebreide lunch
hebben we met de lodge manager Emmanuel rondgewandeld en bekeken
waar verbeteringen aangebracht kunnen worden, onder het strenge
oog van Bas en technisch manager Santo.
Omdat maandag een public holiday blijkt
te zijn (Eid-ul-Adha), besluiten we ons verblijf in Kibale
met één nacht te verlengen en de vrije dag te
gebruiken om een kijkje te gaan nemen bij Simba
Safari Camp. Deze nieuwe budget accommodatie van Great
Lakes Safaris ligt aan de rand van Queen Elizabeth National
Park en zal naar verwachting eind december geopend worden.
Het ziet er veelbelovend uit en de constructie schiet al aardig
op. De kamers zijn ruim, beschikken allen over een eigen badkamer
én veranda, en het uitzicht vanaf de top van de heuvel
is werkelijk fantastisch!
Foto's
van het huidige Simba Safari Camp..
Videofilm
van Primate Lodge Kibale..
Zondag, 14 december
2008
Eindelijk
in Bwindi na een reis van exact 12 uur. Niet de eerste keer
dat we hier zijn, maar ditmaal wél met het doel om
de gorilla's te tracken. Via Fort Portal, Kasese en Ishasha
bereiken we Buhoma vroeg in de avond en worden we warm verwelkomd
bij Engagi
Lodge. We nemen een verfrissende douche en krijgen 's
avonds een heerlijk 3-gangen maaltijd in het knusse restaurant
geserveerd. We drinken nog een biertje en gaan vroeg naar
bed. En zelfs in het donker is de magische omgeving nog duidelijk
aanwezig; de geluiden vanuit het dichte bos, de stromende
rivier en een flonkerende sterrenhemel... helemaal super!
Maandag, 15 december
2008
Het
is dé attractie van Oeganda. Iets waar vrijwel elke
reiziger smachtend naar uitkijkt en bereid is om honderden
dollars voor neer te leggen. Het heeft bij ons meer dan drie
jaar geduurd, maar eindelijk treden we in de voetsporen van
de vele toeristen en gaan ook wij op zoek naar de beroemde
berggorilla's.
De tracking wordt voorafgegaan door
een uitgebreide briefing door Uganda Wildlife Authority. Welgeteld
hebben er zich vandaag tien toeristen gemeld; niet bepaald
een grote opkomst. Aan de hand van de permits worden we verdeeld
over de Rushegura en Habinyanya groep. De eerste familie blijkt
op een steenworp afstand in het bos te zitten en is gisteren
zelfs al door enkele Nederlanders in de achtertuin van één
van de lodges gespot. Deze trackers hebben dus maar een korte
wandeling voor de boeg. De Habinyanya groep daarentegen bevindt
zich zo ver van Buhoma dat wij de eerste 45 minuten per auto
moeten afleggen. Eenmaal op het startpunt van de tocht staan
de porters ons al op te wachten en om 09.30 uur kan ook onze
tracking beginnen.
Vanuit
het dorpje volgen we een pad steil omhoog. Al snel lopen we
door bananenplantages, langs thee- en koffiestruiken en passeren
we de laatste kleine huisjes. Af en toe wordt de wandeling
onderbroken voor wat aanvullende informatie van onze gids
over de omgeving of bepaalde gewassen. Na een flinke klim
bereiken we de grens van het nationaal park. Vanaf hier is
er nauwelijks meer een pad te bekennen maar moeten we ons
een weg banen door het dichte woud, met de gewapende rangers
voorop. Regelmatig klinkt er een stem door de walkietalkie
of weergalmt er een schreeuw door het bos, afkomstig van de
spoorzoekers die 's ochtends al vroeg vertrokken zijn om de
Habinyanya familie op te sporen.
Het duurt bijna tweeënhalf uur voordat
we ons bij deze trackers kunnen voegen en ons klaar kunnen
maken voor de ontmoeting met de gorilla's. We kunnen de silverback
al op zijn borst horen trommelen. Opgewonden laten we onze
bagage, wandelstokken en porters achter, om enkel met onze
camera's verder te gaan. En jawel, nog geen twintig meter
verder zien we een gespierde, grijze rug al in het struikgewas
verdwijnen. We moeten er behoorlijk het tempo inzetten om
de gorilla's te volgen maar het duurt gelukkig niet lang voordat
de silverback halt houdt en we de rest van de groep gevonden
hebben. Voor we het goed en wel beseffen zijn we omringd door
de gorilla's van Habinyanya, een familie van 27 leden met
2 silverbacks, 8 babies en verder moeders en kinderen. Ze
bevinden zich boven ons, etend van de bladeren aan de hooggelegen
takken. Ze laten zich uit de bomen glijden en passeren ons
nonchalant op nog geen meter afstand. De kleintjes nemen ons
eerst nieuwsgierig op en gaan dan ongestoord verder met hun
spelletjes; rollebollend met hun broertjes en zusjes, zwierend
aan lianen, om zich vervolgens met groot plezier op de grond
laten vallen... Onze aanwezigheid lijkt volkomen natuurlijk
en geaccepteerd, alsof we één grote familie
zijn - waar we in feite niet eens zover vanaf zitten!
Van 12.00 tot 13.00 uur gaan we geheel
op in de indrukwekkende nabijheid van de gorillafamilie. Dan
laat de gids ons weten dat het tijd is om ons terug te trekken
en de dieren alleen te laten. Weldra voegen de porters zich
weer bij ons en lopen we nog zo'n twintig minuten verder,
alvorens we een plekje voor de lunch uitzoeken. Daarna laten
we het regenwoud achter ons en wandelen we de bewoonde wereld
weer in, waar we verwelkomd worden door een groep lokale dansers.
Terwijl de trackers van de Rushegura groep al lang en breed
terug zijn, rijden wij pas om 15.30 uur Buhoma in. We drinken
een welverdiend biertje op het terras van de lodge en laten
het prachtige uitzicht en de belevenissen van de dag langzaam
op ons inwerken. Het was een geweldige en indrukwekkende ervaring,
waar we nog herhaaldelijk met warme gevoelens aan terug zullen
denken. Eíndelijk hebben ook wij enkele magische momenten
in de wereld van de berggorilla's doorgebracht...
Foto's
van de berggorilla's in Bwindi... / Videofilm
van de berggorilla's in Bwindi...
Naar boven
Dinsdag,
23 december 2008
Kerst
in Oeganda is een periode van uitersten: enorme rijen voor
de kassa in de winkels, prijzen schieten omhoog en er is zo
mogelijk nóg meer verkeer op de weg als normaal. Oeganda
schijnt zelfs, na Ethiopië, het tweede land te zijn met
de meeste verkeersongelukken ter wereld. Al sta je tijdens
deze feestelijke dagen meer stil dan dat je daadwerkelijk
rijdt... In tegenstelling tot Nederland, waar je bij een file
keurig achteraan sluit, heb je in Oeganda drie opties:
a ) Je aanvaardt je lot en sluit als brave
burger achteraan in de rij - wat zo'n 50% van de chauffeurs
doet.
b ) Je doet alsof je neus bloedt en haalt
de stilstaande auto's in terwijl je tegenliggers van de weg
drukt - hier zijn
wij zelf niet zo'n fan van en proberen dit dan ook fanatiek
tegen te gaan.
c) Je kiest - of creëert! - een shortcut.
Nou
kennen we na drie jaar aardig de weg in en rondom Kampala,
maar voor de échte sluiproutes moeten we op de expertise
van de taxichauffeurs vertrouwen. Dus verlaten we de file
en volgen een matatu. En het is noodzaak dat je deze blijft
volgen, want voor je het weet ben je verdwaald in de wirwar
van straatjes. De matatu leidt je langs de meest afgelegen
hutjes en over de meest smalle paden, vol met diepe kuilen
of geulen. Vind je een versperring aan het einde van de weg?
Geen probleem, dan rijd je gewoon door de berm langs de blokkade
op. Kom je vast te zitten in een drainage of in de modder?
Geen probleem, genoeg chauffeurs achter je die je wel even
willen helpen duwen.
En wanneer we onszelf dan uiteindelijk
een half uur stilstaan bespaard hebben, is het één
van de momenten dat we toch wel dankbaar zijn voor de creativiteit
van de Oegandese chauffeurs...!
Woensdag, 24
december 2008
Kerstavond
Kerst
wordt ingeluid met een feestelijk etentje bij The
Pyramids in Kampala. Gezien de drukte op de weg van de
afgelopen dagen, vertrekken we extra vroeg van de farm. Ondanks
de vrolijke kerstliedjes op de radio, heeft het echte kerstgevoel
nog steeds niet tot ons kunnen doordringen. Zelfs een Afrikaan
die een reusachtige opblaasbare kerstman door een stoffig
straatje met zich meesleept, kan er niet aan bijdragen. Het
restaurant is gelukkig wel feestelijk aangekleed en de royaal
versierde kerstbomen maken het ontbreken van overige gasten
enigszins goed. Desalniettemin is het eten weer uitstekend
en krijgen we naar mate de avond vordert zelfs nog gezelschap
van een handjevol mensen.
Donderdag, 25
december 2008
Eerste Kerstdag
Zo
stil als het op kerstavond was, zoveel drukte en chaos brengt
eerste kerstdag met zich mee. Dit jaar hebben we besloten
om kerst aan de Nijl door te brengen, met een overnachting
in Jinja
Nile Resort. De feestdagen vormen echter ook een ideale
gelegenheid voor (rijke) Oegandese families en Indiërs
om er even tussenuit te gaan en de lodge blijkt dan ook behoorlijk
vol te zitten. Het zwembad is gevuld met joelende kinderen,
terwijl de ouders langs de kant zitten of zich te goed doen
aan het lunchbuffet. Met een drankje en genietend van de zon
slaan we het kleurige schouwspel van enige afstand gade en
vermaken we ons met wat we zie n.
Vrijdag, 26 december
2008
Tweede Kerstdag
(Boxing Day)
Tijd
om zelf in actie te komen! Na het ontbijt in een overvolle
zaal, gaan we naar de buren waar ons een sensationele boottocht
te wachten staat. Adrift heeft enkele weken geleden de Wild
Nile Jet op de Nijl geïntroduceerd; een jetboat die met
90 km/u over het water glijdt, spins van 360 graden maakt
en rakelings langs de oevers en kleine eilandjes scheurt.
Erg spectaculair... en nat!
Woensdag, 31
december 2008
Wilde
iedereen met kerst de stad uit, nu lijkt het of de gehele
bevolking juist Oud en Nieuw in Kampala wil vieren! Zoals
wij. We boeken een kamer bij Metropole
Hotel, waar we 's avonds wat eten en ons rond 22.00 u ur
naar de Nederlandse kroeg Iguana begeven. Aanvankelijk is
het nog er rustig, maar na middernacht beginnen de mensen
toe te stromen. Al met al wordt het een gezellige inluiding
van het nieuwe jaar!
Naar boven
|
