Zaterdag,
5 april 2008
Inmiddels
is het weer helemaal omgedraaid en hebben de fikse regenbuien
plaatsgemaakt voor een strakblauwe lucht en felle zon. Vrijdagavond
zijn we uitgenodigd door een vriend voor een feestje in de
stad; al met al een gezellige avond waar we pas na middernacht
van terugkeren. Nauwelijks een kilometer van de bar verwijderd
staat er politie langs de weg: alcoholcontrole. Met een strenge
blik worden we gevraagd of we honestly geen alcohol
hebben gedronken. "No sir, only a soda." Oké,
dan mogen we doorrijden. Van een blaastest hebben ze schijnbaar
nog nooit gehoord!
Zaterdag, 12
april 2008
Een
nieuwe poging is ondernomen om een bezoek te brengen aan Pian
Upe en Mount Elgon in het oosten van het land. Ditmaal geen
onrusten aan de andere kant van de grens die ons tegen zouden
houden!
Verder dan Jinja zijn we echter niet
gekomen. Nu was het de auto die roet in het eten gooide. Doordat
de automaat problemen had met doorschakelen konden we steeds
moeilijker snelheid maken en besloten we na een uur om maar
weer rechtsomkeert te maken. Het risico om vast komen te zitten
in Karamojong gebied was nou niet bepaald aanlokkelijk!
De terugrit naar Mukono bleek nog
een behoorlijke uitdaging te zijn. Terwijl de motor raasde
onder het hoge toerental reden we met amper 40 km/u de berg
op en was het elke keer een verrassing of we de top zouden
halen. Opgelucht bereikten we na ruim twee uur weer de farm,
nadat we in Mukono een oproer gepasseerd hadden. Bleek dat
de taxichauffeurs in opstand waren gekomen tegen het 'onrechtvaardige'
optreden van de politie, die alle matatu en boda-bada drivers
zonder geldig rijbewijs oppakte. Typisch, iedereen is ervan
op de hoogte dat dit illegaal is, ook in Oeganda waar zelfs
de chauffeurs met een eerlijk verdiend rijbewijs de rijvaardigheden
duidelijk nog niet onder de knie hebben. Maar de keer dat
de politie er naar handelt, komen ze in opstand en ligt het
hele openbaar vervoer in Kampala en omstreken plat!
Bij
gebrek aan betere alternatieven besluiten we vandaag om naar
Jinja
Nile Resort te gaan en hier het weekend door te brengen.
Maar ook deze rit verloopt niet zonder de nodige problemen.
In tegenstelling tot de slakkengang waarmee we de route een
dag eerder aflegden, worden we nu beboet voor te hard rijden.
Een politieagent houdt ons heftig zwaaiend aan en wijst op
zijn lasergun die 113 km/u aangeeft, in plaats van de toegestane
100 km. Geen reden tot paniek, de boete van 100,000 Ush betalen
we wel. Maar wanneer ze vervolgens besluiten om Bas z'n rijbewijs
in beslag te nemen, hebben we wel een probleem! Na een verhitte
discussie van zeker een half uur stapt er uiteindelijk een
agent in de auto en rijdt met ons naar het dichstbijzijnde
politiebureau. Hier voldoen we de uitgeschreven bon en krijgen
we netjes het rijbewijs terug.
De rest van de middag verloopt gelukkig
een stuk rustiger. Hoewel we later dan gepland bij het resort
arriveren, maken de kamer, het zwembad, het uitzicht en de
stralende zon veel goed. We bestellen een late lunch, relaxen
aan het zwembad en slenteren nog wat door het centrum van
Jinja. De hectische dag wordt afgesloten met een prachtig
ondergaande zon en een biertje op het terras.
Zaterdag, 26
april 2008
Hoewel
er eigenlijk een bezoek aan Kibale Forest op het programma
stond, wordt hier op het laatste moment van afgezien. In plaats
daarvan brengen we ons weekend door met geiten en voetbal
(kijken).
Zaterdag
vertrekken we al vroeg uit Mukono om bij een geitenhouderij
in het zuidwesten van het land te gaan kijken. Na een koffiepauze
bij de evenaar bereiken we rond 11.30 uur het stadje Masaka
en vandaaruit moeten we op zoek naar het bedrijf van de Amerikaan.
Door een prachtige groene omgeving rijden we al hortend en
stotend over een slechte modderweg. Maar na achttien lange
kilometers bereiken we dan eindelijk de Mzungu farm. De eigenaar
en zijn vrouw staan ons al op te wachten en leiden ons naar
het hok van de (boer)geiten, met Junior als hun trots. De
naam van deze bok is duidelijk een "understatement"
gezien zijn omvang, het gewicht van minstens 100 kg en de
enorme horens die op zijn de kop prijken. Junior wordt gezelschap
gehouden door een harem van zo'n tien vrouwtjes en enkele
"kleintjes" van één maand oud, die
als nieuwsgierige hondjes tegen ons op springen.
Na de farm uitgebreid bezichtigd te
hebben, neemt het vriendelijke echtpaar ons mee naar een melkgeitenbedrijf
in de nabije omgeving. Hier wordt het concept "Zero
grazing" gehandhaafd, waar wij toch al niet zo'n voorstanders
van zijn. Maar dit ziet er wel érg armoedig uit. Over
het modderige terrein staat een verzameling houten hokken,
direct aaneengeschakeld en schots en scheef in elkaar gezet,
met gemiddeld 2 à 4 geiten per hok. "It is to
show the local visitors that it is very simple and that they
can do it as well," legt de eigenaar uit. De farm ziet
er inderdaad uit alsof het door lokale handen in elkaar is
gezet, maar of hier nou het goede voorbeeld mee wordt gegeven...?
Naast de Toggenburger en Saanengeiten is het bedrijf ook rijk
aan bonte Holstein Friesian koeien en enkele (lokale?) ezels.
Bovendien wordt er biogas gewonnen uit de mest van de vele
dieren en sponsort het bedrijf het onderwijs van tientallen
weeskinderen. Over de idealen van deze man dus geen slecht
woord!
Zondag, 27 april
2008
Hoewel
we gisteren pas laat terug waren van ons geitenbezoek, moeten
we ons al weer om 10.00 uur op het voetbalveld melden voor
een vriendschappelijke wedstrijd tegen België. Voor de
verandering hebben we nu ruim voldoende spelers die duidelijk
een sterk team vormen en de Belgen compleet van de baan weten
te vegen. Het wordt 7-1, met Bas als topscoorder.
Na deze eervolle overwinning gaan
we nog even kijken bij het Royal van Zanten team dat deelneemt
aan de Corporate League, een voetbalcompetitie op nationaal
niveau. Zij lijken echter minder goed opgewassen te zijn tegen
hun tegenstanders; de velden zijn veranderd in een grote modderpoel
en het voetbalspel heeft meer weg van rugby. We keren terug
naar de farm en brengen de avond door op de veranda van onze
buren met een heerlijke barbecue.
Woensdag, 30
april 2008
De
jaarlijkse Koninginnedag staat weer voor de deur! Wederom
in de tuin van de Nederlandse diplomaat, al is de ambassadrice
inmiddels verruild voor een nieuwe ambassadeur, Jeroen Verheul.
En geheel volgens de traditie is het weer een enorm gezellige
avond, met talrijke Hollandse hapjes die rondgaan, bier en
wijn dat rijkelijk vloeidt en honderden Nederlanders die de
dansvloer en tuin onveilig maken...
|
