Zaterdag,
5 mei 2007
Na
de matige oefendwedstrijd van vorige week moeten we vandaag
voor het Europees Kampioenschappen verschijnen; Bas als rechtsbuiten
en Miranda als trouwe supporter. De wedstrijden worden gespeeld
op een veld van de ISU, één van de duurste internationale
scholen in Kampala. Hoewel er 's morgens een donkere bewolking
over het voetbalveld hangt en er regelmatig wat druppels uit
de lucht vallen, klaart het in de loop van de dag op en komt
de zon als vanouds weer tevoorschijn.
De Nederlandse ploeg speelt haar eerste
wedstrijd tegen Denemarken, de winnaar van vorig jaar. Niet
verrassend worden we dik ingemaakt met maar liefst vier goals
tegen. De tweede wedstrijd, tegen Ierland, winnen we eerlijk
met 3-2, maar helaas denkt de scheidsrechter daar anders over
en fluit de wedstrijd af met een 2-1 in het voordeel van de
Ieren. De twee goals van de Nederlandse kant keurt hij om
onverklaarbare, Oegandese reden af en hij blaast op zijn fluitje
voor de meest onbenullige dingen, waarna er natuurlijk heftig
protest vanaf de zijlijn klinkt. Om 15.00 uur is de laatste
wedstrijd tegen de EU en hier winnen we eindelijk overtuigend
en zonder mogelijke twijfel (4-1). Maar een kwalificatie voor
de kwartfinale zit er dan al niet meer in...
We
keren terug naar huis en nadat we een hapje gegeten hebben
bij het Colline Hotel rijden we door naar Kampala voor de
maandelijkse Hollandse avond. Ditmaal geen film maar wel een
gezellig kampvuur en met de beloofde Heineken, gesponsord
door KLM.
Zondag,
6 mei 2007
Hoewel
Bas dit weekend eigenlijk weer dienst heeft, zijn we niet
van plan om thuis te blijven. 's Middags rijden we naar het
sportveld in Lugogo, precies op tijd voor de finale van het
EK: Denemarken tegen België. Vanzelfsprekend moedigen
wij enthousiast onze zuiderburen aan maar het mag niet baten.
De hele wedstrijd blijft het spannend en eindigt het in een
2-2 gelijkspel, maar met de penalty's is het België die
er twee op een rij mist. De Denen mogen zich wederom nog een
jaar het beste Europese voetbalteam in Oeganda noemen.
Aan het voetbalveld blijkt nog een
groot, open terrein vast te zitten, gevuld met eettentjes
en stands van diverse landen en Oegandese stammen. De Busoga,
Toro en natuurlijk Ankole worden vertegenwoordigd met typische
souvenirs en culturele optredens. We lopen hier nog even rond
en besluiten dan wat te gaan eten bij de Chinees in Kisementi
alvorens terug te keren naar de farm.
Zondag, 13 mei
2007
Bas
heeft het afgelopen weekend in Murchison Falls doorgebracht,
met Jacques en een vriend, om vissen aan de haak te slaan.
Na verwoede pogingen hier op de farm en aan het begin van
de Nijl, zijn ze het maar verder stroomafwaarts gaan proberen.
En ja hoor, na ruim een dag van hoopvol vissen lukt het ze
eindelijk om iets anders dan een schildpad of visje van guppy-achtige
afmetingen te vangen. Van catfish naar de beruchte nijlbaars
en Bas weet zelfs de strijd met een meerval van 10 kg te winnen!
Hoewel ze over de vangst dus niets
te klagen hebben, verloopt het verlaten van het park iets
anders dan gepland. Halverwege raakt de auto van de weg en
niet langer bestuurbaar slaat hij onontkoombaar om. Buffels
laten zich wel voorzichtig zien, maar het duurt even voordat
de eerste auto's passeren. Maar ook nu hebben ze weer geluk:
een bekend Nederlands stel met hun compleet uitgeruste auto
komt toevallig langs en dan is het zo opgelost. De Land cruiser
wordt met een sterke kabel recht de weg opgetrokken en dankzij
de twintig man(kracht) die zich inmiddels verzameld hebben,
wordt de auto weer op zijn wielen teruggezet. In iets andere
staat dan vóór de val overigens. Verrassend
genoeg krijgen ze 'm wel weer aan de praat en bereiken ze
zonder kleerscheuren Kampala.
Naar boven
Zondag, 20 mei 2007
Deze
morgen zijn we al vroeg in Kampala bij de Shoprite: om vlees
in te slaan én de Nederlander Jaap een lift te geven
naar Wagagai. Op het terrein van dit chrysantenbedrijf, direct
aan Lake Victoria gelegen, wordt vandaag een volleybaltoernooi
georganiseerd. Hoewel het merendeel uit Nederlanders bestaat,
komen ook verschillende Belgen en Britten op het evenement
af. In de paardenbak zijn twee volleybalvelden aangelegd en
daarbuiten, onder de bomen, staan picknick- en hangtafels.
Er is zelfs een VIP-hoek afgezet waar, tegen een kleine vergoeding,
ontspannende massages worden gegeven, en voor de kinderen
is er een heuse vlooienmarkt opgezet.
Aan
het eind van de morgen starten we het toernooi met vier volleybalteams.
Maar hoe meer mensen er binnendruppelden, hoe meer teams worden
gevormd. De Oranje Leeuwen (met o.a. Bas, Lennart en Jaap)
spelen hun eerste wedstrijd tegen de Sjonnies en dit keer
worden de oranje shirts eervol gedragen; met gemak behalen
ze de halve finale! Helaas houdt het hier ook op wanneer ze
door de Chimps verslagen worden.
Terwijl de wedstrijden onverhinderd doorgaan
is de barbecue aangezet en komen de zelf meegebrachte salades
op tafel. Ook het bier komt langzaam maar zeker tevoorschijn.
Laat in de middag wordt de gezellige dag met een spannende
finale afgesloten. De twee finalisten zijn zeer aan elkaar
gewaagd en de speeltijd moet maar liefst tweemaal verlengd
worden. Maar uiteindelijk zijn het de behendige apen die met
de artistieke trofee naar huis gaan...
Donderdag, 24
mei 2007
Vandaag
krijgt Royal van Zanten bezoek van een Zuid-Afrikaanse filmploeg.
Ze komen filmen voor het programma "Africa Within"
dat wekelijks wordt uitgezonden op DStv en schijnbaar een
behoorlijk aantal kijkers trekt. De reden van hun bezoek is
het feit dat ze graag de cultuur van Oeganda aan de buitenwereld
willen laten zien. En daar horen de exportproducten ook bij!
De ploeg arriveert vroeg in de morgen
en al snel wordt duidelijk waarom ze aan zes uur filmen nauwelijks
genoeg hebben. Alle gesprekken moeten wel vijf keer over gedaan
worden en bij elke (test)bloem wordt wel tien minuten stilgestaan.
Eén van de Afrikaanse managers leidt hen rond en geniet
zichtbaar van de camera die op hem gericht wordt. Daarna is
het Jacques zijn beurt die als een volleerde acteur zijn interview
herhaalde keren (even spontaan!) opnieuw moet doen. De hele
morgen is de ploeg druk aan het werk en wanneer ze tegen 14.00
uur de farm verlaten mogen ze tevreden zijn met het filmmateriaal.
Sowieso hebben ze niets te klagen gehad over de reis die Miranda
namens Great Lakes Safaris voor hen heeft bewerkstelligd:
de traditionele boerderij Nshenyi Village vonden ze geweldig
en de luxe lodge Gorilla Forest Camp heeft hen warm verwelkomd.
Zelfs de gorilla's leken van hun komst op de hoogte te zijn
en lieten zich welgevallen door de camera vastleggen. Nu maar
afwachten hoe dit alles op tv zal verschijnen...!
Naar boven
Vrijdag, 25 mei 2007
Vandaag
is de laatste filmdag van de ploeg van Africa Within en voor
deze avond heeft Miranda een cultureel optreden van een professionele
dansgroep geregeld. Het is dezelfde groep die elke zondag
in het Ridar Hotel in Seeta optreedt en zelfs al eens op de
farm is geweest. De vluchtige repetitie gaat ongemerkt over
in het het échte dansen, waarbij de cameraman geheel
opgaat in het dansen (letterlijk en figuurlijk). Hoewel Miranda
niet van plan is om lang te blijven, is ze er na de eerste
dans ook niet meer weg te slaan. Dit culturele optreden, met
de dansen van verschillende stammen en de traditionele muziek,
doet je weer realiseren waarom het zo geweldig is om in Oeganda
te wonen!
Zondag,
27 mei 2007
Terwijl
Miranda druk is geweest met de Afrikaanse fikmploeg, heeft
Bas twee dagen in Tanzania doorgebracht.  Hij
is donderdag vertrokken om samen met de manager van een andere
farm meer informatie voor het Jatropha project te verzamelen.
Enthousiast verscheen hij gisteren weer op de farm, met fantastische
foto's van de mysterieuze Kilimanjaro.
Vandaag
rijden we aan het eind van de morgen naar Mabira Forest om
Jacques aan te moedigen bij de Enduro Race: twee uur lang
moeten de motorcrossers, dóór het bos en de
lokale dorpjes, een uitdagend parcours volgen en zoveel mogelijk
rondes afleggen. De jongste deelnemer van drie jaar scheurt
ook weer rond op zijn motortje, terwijl zijn vader in de open
klasse meestrijdt. De race wordt overtuigend gewonnen door
een Israeliër en ook Jacques brengt het er niet slecht
vanaf. Na constant en vastberaden zijn rondes te hebben gereden
eindigt hij als vierde.
Zodra iedereen gefinished is rijden
we naar huis. Het weekend word afgesloten bij het Ridar Hotel
in Seeta; voor een goede maaltijd en om nogmaals het optreden
van de dansgroep te bewonderen!
Naar boven
|
