Zondag,
9 december 2007
Vandaag
is het zover. Na maanden van training  doet
Miranda mee aan de MTN Marathon van Kampala. Niet de marathon
zelf wordt gelopen, maar een bescheiden 10 kilometer, samen
met nog zo'n 6000 andere deelnemers.
Om 07.30 uur klinkt het startschot en komt
de menigte langzaam maar zeker op gang. De één
wat sneller dan de ander; sommigen gaan als een razende van
start en anderen houden het na tweehonderd meter al voor gezien.
Onderweg worden er verfrissende elementen uitgereikt en in
een mum van tijd ligt de hele weg bezaaid met lege flesjes
en vochtige sponzen, waar je je als renner al zigzaggend een
weg doorheen moet zien te vinden. Ook moeten we regelmatig
opzij springen voor een fanatieke rolstoelrijder die meedingt
naar een eerste plaats bij de 10 km Wheelchair race.
Al met al is het een plezierige loop met
een niet tegenvallende tijd van precies één
uur. Goed voor een 1375e positie (maar wel 90e van de 1009
vrouwen!).
Zondag, 16 december
2007
Inmiddels
is CHOGM gekomen en weer voorbijgegaan, zonder enige opschudding
of verwachte problemen. Tegelijk met de opzichtige versieringen
zijn ook de grote aantallen agenten van de straat verdwenen
en langzaam gaat iedereen weer over tot de orde van de dag.
Totdat de media uitspraak doet over het Ebola virus dat geconstateerd
en angstvallig stilgehouden is tot enkele weken na het vertrek
van de koningin. De uitbraak in het grensgebied met DRC houdt
Oeganda wekenlang in de ban. Publieke bijeenkomsten worden
afgelast, verkopers dragen zorgvuldig handschoenen en de traditionele
begroeting van het handen schudden wordt prompt afgeschaft,
uit angst om op welke manier dan ook besmet te raken. Hoewel
de ernst van de ziekte bij iedereen bekend is, is het spijtig
dat zowel de bevolking als de media slecht geïnformeerd
blijken te zijn over het virus, wat tot veel misverstanden
leidt en het onvermijdelijke gevolg heeft dat toeristen wegblijven.
Uiteindelijk zijn er 37 mensen gestorven aan het Ebola-virus
en is Oeganda op 20 februari 2008 volledig Ebola vrij verklaard.
Op
de farm gaat gelukkig alles z’n gangetje, met een kleine
uitbreiding in de dierenverzameling. Naast een mooi stierkalfje
hebben we er namelijk ook een hond bijgekregen. George, een
mager aftreksel van een Deense Dog, heeft zijn intrek genomen
in de afgerasterde tuin naast ons en wordt argwanend in de
gaten gehouden door Mawa. Dat hij bijna twee keer zo groot
is, lijkt weinig indruk te maken want het is een oud en schuw
dier, dat het liefst languit op de veranda ligt en ’s
avonds aarzelend op stap gaat met de night operators.
Een waakhond met zijn staart tussen z’n poten...
Dinsdag,
25 december 2007
Eerste Kerstdag
Half december zijn
Noud en Riky overgekomen om de feestdagen met ons in Oeganda
door te brengen. Zonnige kerstdagen en een warme jaarwisseling
staan voor de deur, zonder het gebruikelijke bezoek aan de
nachtmis of de traditionele kerstboom in de woonkamer.
Het eerste weekend
van hun bezoek brengen we door in Jinja bij The
Haven. De fraaie banda’s met hun grote ramen en
schommelstoelen zijn een schitterende plek om te relaxen en
simpelweg te genieten van het uitzicht op de stromingen van
de Nijl. De ontspannende momenten worden afgewisseld met een
Community Walk door de omliggende dorpjes en een avontuurlijke
quadbike safari langs de rivier. Hoewel onze voorgaande tochten
redelijk gemoedelijk van aard waren, lijkt de gids ons ditmaal
op een racetocht mee te nemen, wat flink wat stof doet opwaaien.
Letterlijk!
Kerstavond vieren we met een traditioneel
Oegandees diner, bestaande uit matooke, aardappels, kip, rundvlees
en spinazie. Dankzij de kerstmuziek op de Nederlandse radio
(via internet), de kerstlichtjes aan de muur, de kaarsen op
tafel en een heuse kerstfilm op tv krijgen we dan toch iets
van de langverwachte kerststemming in huis. Zelfs de kerstcadeaus
ontbreken niet!
Het uitgebreide
ontbijt op Eerste Kerstdag wordt gevolgd door een wandeling
in de omgeving van de farm en vervolgens gaan we lunchen bij
het nabij gelegen Ridar Hotel. Temidden van lokale families
doen we ons tegoed aan het buffet in de tuin, zij het niet
zo overdadig als de Oegandese gewoonte voorschrijft, en worden
we vermaakt door traditionele dansen van Kika Troupe. De dag
eindigt in één van de duurdere restaurants in
Kampala voor een sfeervol kerstdiner.
Woensdag,
26 december 2007
Tweede Kerstdag
Ook Tweede Kerstdag
(Boxing Day) wordt anders dan gebruikelijk doorgebracht. Voor
de gelegenheid zijn de Botanische Tuinen in Entebbe omgetoverd
tot het decor van motor- en autoraces. Luide muziek dreunt
uit verschillende boxen op het terrein, er zijn stalletjes
met eten en drinken en het publiek staat joelend langs de
kant om hun favoriete coureur aan te moedigen. Het parcours
loopt midden door de tuinen, vol eeuwenoude bomen, inheemse
planten en het leefgebied van vele apen- en vogelsoorten.
Valpartijen blijven uiteraard niet uit en de jongste deelnemertjes
zorgen voor hilarische momenten wanneer zij zich meer dan
eens in de aangegeven route schijnen te vergissen.
Naar boven
Zaterdag, 29 december 2007
Na
een feestelijke week vertrekken we zaterdag al vroeg in de
ochtend richting Murchison Falls National Park. We volgen
de splinternieuwe weg naar Hoima en vervolgens het net gegrade
pad naar Masindi. Na enig oponthoud bij het kantoortje van
de gate, rijden we in twee uur naar de ferry. Hoewel wij al
ruim vantevoren ons verblijf in Paraa
Safari Lodge hebben vastgelegd, blijken nu alle accommodaties
in het park volgeboekt te zijn. Een teleurgestelde familie,
die speciaal voor één nacht vanuit Kampala naar
Murchison Falls was komen rijden, moet uitwijken naar het
noordelijker gelegen dorpje Pakwach. En dat een Mercedes leuk
is om te hebben, maar NIET in Murchison Falls National Park,
moeten deze mensen ook hebben ondervonden, wanneer we hen
midden in het park passeren. De complete achterband ligt eraf
en het ziet er niet naar uit dat ze Pakwach nog voor het donker
zullen bereiken...
Hoewel we al midden in het nationaal
park zitten, zien we op enkele kobs, wrattenzwijnen en bavianen
na, weinig. Eenmaal aan de overkant van de Nijl stuitten we
echter direct op een familie olifanten, die zich op hun gemak
tegoed doen aan de omringde struiken van het ranger dorpje.
Zondag,
30 december 2007
Een
goed begin van de dag met een vroege, succesvolle game drive.
De gids die we voor deze gelegenheid hebben ingehuurd, wijst
ons op het vele wild dat we passeren. Kobs, buffels, hartebeesten,
oribi’s, grote kuddes giraffes, etc. Terwijl we geïnteresseerd
naar enkele antilopen langs de Nile Albert staan te kijken,
kondigt hij kalm aan dat het nu wel tijd is voor leeuwen.
En ja hoor, honderd meter verderop ligt een vrouwtje in het
gras, omringd door drie spelende welpjes. Het is een prachtig
gezicht om hun onhandige sprongen en speelse gestoei te zien,
onder het wakende oog van de moeder. De mannetjesleeuw vinden
we een eindje verderop, verscholen in de struiken. Nog meer
leeuwen volgen elkaar op wanneer we langzaam langs de oever
van de Nijl rijden, tot het tijd is om terug te keren naar
Paraa.
Na een frisse duik in het zwembad
en heerlijke lunch op het terras, gaan we in de middag aan
boord voor een boottocht naar de watervallen. Met een brandende
zon aan de strakblauwe lucht, genieten we vanaf het bovendek
van alles wat voorbijkomt. Aan de oever zijn veel olifanten
te zien, al drinkend of etend van het lange groene gras. Nijlpaarden
liggen in groepjes in het water, vogels speuren ijverig de
rivier af naar visjes en krokodillen liggen roerloos in de
schaduw aan de oever. Voldaan keren we terug naar de lodge
waar een prachtige dag met een drankje bij de poolbar wordt
afgesloten.
Maandag, 31 december
2007
De
laatste dag van het jaar. En geen betere plek om deze door
te brengen dan in Murchison Falls! We zitten al vroeg aan
het ontbijt zodat we om 08.00 uur de ferry naar de overkant
kunnen nemen voor een wandeling op de top van de machtige
watervallen. Na echter een half uur tevergeefs wachten, terwijl
de ferry zich nog steeds aan de overkant van de rivier bevindt,
komen we erachter dat er sprake is van een mechanisch probleem.
Nog een half uur later geven we het maar op en keren terug
naar de lodge, om de rest van de morgen aan en ín het
zwembad door te brengen.
Om 16.00 uur stappen we weer in de
auto en pikken een gewapende UWA ranger op, om ons op een
game drive te vergezellen. Ondanks de prachtige route die
hij uitkiest, zien we vrij weinig wild en weet hij ons voornamelijk
te vermaken met zijn merkwaardige gevoel voor humor. Bovendien
zijn we één van de weinige die op de vooravond
van het nieuwe jaar nog een game drive maken en lijken zelfs
de dieren hun eigen, afzonderlijke plannen voor deze avond
te hebben.
's
Avonds is de tuin bij het zwembad feestelijk versierd en ingericht
voor een uitgebreid dinerbuffet. Om alvast in de stemming
te komen, worden alle gasten voorzien van feestmutsen en fluitjes.
Na het eten volgt er een fascinerend optreden van de Masindi
Troupe. Wij blijken overigens bijna het enige publiek te zijn,
want de meerderheid van de gasten is na het diner afgedruppeld.
Een dronke Russin voelt zich geroepen om ook haar danskunsten
met ons te delen en mengt zich onuitgenodigd in de dansgroep.
Vervolgens begint ze in het wilde weg af te tellen, wat de
aanzet is om het nieuwe jaar, weliswaar net iets te vroeg
maar uitbundig, in te luiden. Compleet met sterrenflikkertjes
en het knallen van ballonnen die van het balkon naar beneden
worden gegooid, creëren we ons eigen vuurwerk midden
in het nationale park.
Binnen tien minuten na de jaarwisseling
zijn de weinige gasten die nog tot middernacht gebleven waren
verdwenen en maakt ook de lokale dangroep aanstalte om te
vertrekken. Maar niet voordat ze ons persoonlijk bedankt hebben
voor onze loyale aanwezigheid en verlegen eraan toevoegen
of ze samen met ons op de foto mogen. Wat uiteraard niet bij
één enkele foto blijft...
Naar boven
|
