Zondag,
2 april 2006
Vandaag
brengen we een bezoekje aan UWEC, Uganda Wildlife Education
Center, in Entebbe. Deze voormalige dierentuin is met behulp
van internationale fondsen gemoderniseerd en is nu een belangrijk
opvangcentrum voor gewonde of van stropers bevrijde dieren.
Met een dubbel gevoel wandelen we door het park; een dierentuin
in Afrika! De meeste dieren die hier zitten, hebben we dan
ook al ooit in het wild gezien. Van patas monkeys en dikdik's
tot chimpansees, leeuwen en neushoorns. Nóg ironischer
is het om voor het hok van de grijze roodstaartpapegaaien
te staan en op het dak ervan dezelfde vogel te zien zitten,
gewoon in het wild. Of de colobus monkeys achter de tralies
te bekijken en even later, tijdens de 'forest walk', deze
apen in de boom te zien zitten. Al met al is het een aardige
dierentuin, maar het kan het échte safarigevoel bij
lange na niet evenaren.
Eveneens grenzend aan Lake Victoria
en direct naast UWEC zijn de botanische tuinen. We doorkruisen
het park met de auto en genieten van de rust en rijke flora.
Later in de middag drinken we een koud biertje op het dakterras
van Garden City en doen we de wekelijkse boodschappen. Deze
avond moet het Coline Hotel haar twee vaste gasten missen,
want we besluiten te gaan eten bij het Rider Hotel in het
naburige dorpje Seeta. Onder het schijnsel van een enkel kaarsje
(bij gebrek aan normale verlichting) eten we op het terras
van het hotel, ondertussen kijkend en luisterend naar een
lokale dansgroep die een boeiende show opvoert.
Donderdag, 6 april 2006
De afgelopen dagen
hebben zich gekenmerkt door korte maar hevige regenbuien,
zowel 's nachts als overdag. De rode aarde verandert in een
mum van tijd in één grote modderpoel en de weg
naar de farm wordt bijna onbegaanbaar. Langzaam rijden om
niet weg te glijden, maar niet té rustig om niet vast
te komen zitten!
Vandaag vindt de
uitspraak plaats in de protestzaak die Besigye heeft aangespannen
na de verkiezingen. De oppositieleider en zijn aanhangers
betwisten de uitslag en beweren dat er gerommeld zou zijn
met de stembussen. Zoals iedereen al had voorspeld, beslist
het gerechtshof dat er onvoldoende fraude is gepleegd om nieuwe
verkiezingen te organiseren - wat het land overigens een kapitaal
zou kosten - en handhaaft de uitslag. Besigye is teleurgesteld
in de uitspraak en laat weten dat dit de laatste keer zou
kunnen zijn dat de verkiezingsuitslag in een rechtszaal wordt
aangevochten. De volgende keer zou wel eens de (eerder succesvolle)
manier van Museveni in 1981 gevolgd kunnen worden...
Een ander bericht in het nieuws is
de aankondiging dat de minimum leeftijd voor werken omhoog
gaat van 12 naar 14 jaar. Ook het minimumloon zal stijgen
van 60.000 naar 75.000 shilling per maand (circa € 35,-).
Dit staat overigens in schril contrast tot het noorden van
Oeganda, waar de bevolking gemiddeld 55 shilling per dag verdiend,
nauwelijks € 0,025!
Maandag, 10 april 2006
Een rustig weekend
doorgebracht op de farm. Omdat Bas dienst had, zijn we - op
het Colline Hotel na - nergens naar toe geweest.
Overigens heeft vandaag het regenseizoen
zich duidelijk aangekondigd. De hele morgen valt de regen
gestaag uit de hemel, die af en toe verlicht wordt met bliksemflitsen.
Het is ongelofelijk hoe snel de weg verslechtert op zo'n dag.
Eén regenbuitje en de snelweg telt opeens tientallen
gaten meer. Modderstromen overspoelen de weg en de aarde die
achterblijft, creërt natuurlijke verkeersdrempels. Om
nog maar niet te spreken over het laatste stuk naar de farm!
Het is maar goed dat het jaar ook droge seizoenen kent, anders
blijft er geen weg meer over...
Naar boven
Vrijdag, 14 april 2006 -
Good Friday
Miranda heeft de
hele week in Kampala gewerkt, inclusief vandaag; een dag die
in het streng katholieke Oeganda officieel een nationale feestdag
is. Het is een hele rit die elke dag afgelegd moet worden,
wat nog eens bemoeilijkt wordt door Afrikanen die niet kunnen
rijden. Een amuserende waarneming is hun gedrag bij een verkeersopstopping.
Wanneer ze in een file komen te staan, onderneemt de meerderheid
één van de volgende twee acties: A) Na twee
minuten stil gestaan te hebben, keren ze de auto en rijden
terug om een andere route te nemen - er niet bij stilstaand
dat de opstopping zo opgelost kan zijn en ze uiteindelijk
sneller op hun eindbestemming zijn met een beetje geduld.
Of B) Indien een alternatieve route ontbreekt, zetten ze de
motor af om brandstof te sparen... waarbij ze voor elke paar
meter dat de file opschuift, de auto opnieuw moeten starten!
De logica van de mensen hier...
Zaterdag, 15 april 2006
Vroeg in de ochtend
rijden we via Kampala en Masaka naar Lake Mburo. Een rit van
bijna vijf uur door een diepgroene omgeving. Tegen 12.30 uur
arriveren we bij de Sanga Gate, één van de twee
ingangen van het park. Dankzij de speciale pas, die ons een
jaar lang gratis entree in alle nationale parken verschaft,
hoeven we slechts $15 voor de auto te betalen. Op weg naar
onze accommodatie en het hoofdkwartier van UWA worden we al
meteen verrast door enkele kuddes impala’s, waterbucks,
topi’s en wrattenzwijnen! Eenmaal bij Rwonyo Camp wordt
ons de weg gewezen naar onze tent, midden in de bush bush.
De ruime tent is ingericht met twee bedden en heeft voor de
ingang een mooi terrasje en een plek voor een kampvuur. De
toiletten en douches zijn echter een stukje lopen van de tent.
Niet bepaald een aanlokkelijk vooruitzicht voor vannacht!
We besluiten eerst
te gaan lunchen in het restaurant, direct gelegen aan Lake
Mburo. Ondanks het geringe aantal gasten is de wachttijd voor
het eten bijna een uur. We boeken een boottocht voor 17.00
uur en halverwege de middag kunnen we dan eindelijk aan een
echte game drive beginnen! We volgen de track langs het meer,
wat eigenlijk te bebost is om veel wild te zien. Door willekeurig
een aantal paden in te slaan, wordt de dichtheid van bomen
en struiken langzaam steeds minder en komen er meer open plekken
in zicht. Ook het weer klaart op; terwijl we in Mukono vertrokken
met donkere wolken boven ons en hevige regenbuien, rijden
we nu de hele middag in een stralende zon. Ondanks het feit
dat er door het regenseizoen voldoende water is, en het wild
dus meer verspreid over het park is, laten het dierenleven
zich in grote getalen zien: van reedbucks, waterbucks, topi’s
en elanden tot vervet monkeys, bavianen, buffels en tulpetaten.
Een familie wrattenzwijnen steekt net voor ons de weg over,
hun staartjes fier in de lucht. Door de regen zijn de paden
modderig en kuilen staan vol water. Van de 4x4 van de Toyota
wordt dan ook dankbaar gebruik gemaakt. Het duurt even voordat
we eindelijk het dier zien dat vrijwel alleen in dit park
voorkomt: de zebra! Midden tussen de impala’s, waterbucks
en wrattenzwijnen staat een kudde zebra’s rustig te
grazen.
Na bijna anderhalf uur gereden te
hebben, hebben we geen flauw idee meer van waar we zitten
of waar de track op uit zal komen. Geen auto of bordje dat
ons de weg kan wijzen. De boottocht halen we dus niet meer...
Onze weg terugzoekend, passeren we een view point op Kazuma
Hill. Het laatste stukje naar de top moeten we te voet afleggen,
maar we worden beloond met een fantastisch uitzicht over de
meren van Lake Mburo National Park. Op een niet al te grote
afstand staat een kudde koeien nieuwsgierig naar ons te kijken.
Buffels blijken het bij nader inzien te zijn!
Rond 19.00 uur zijn we terug bij de
tent en douchen we snel alvorens te gaan eten. Omdat het restaurant
direct aan het meer grenst, is de kans groot dat je 's nachts
op een nijlpaard stuit. Met name "Old Jennifer"
is een veel geziene gast in het gebied rondom de kantine.
Tijdens het eten horen we opeens een luid geritsel en we zien
de kok naar de keuken snellen... Ongetwijfeld Jennifer die
honger heeft! Ook bij onze auto is het één grote
dierentuin. Waterbucks en wrattenzwijnen lopen door elkaar
te grazen, af en toe verblind door de koplampen van een naderende
auto.
We drinken een paar biertjes
na het eten, nog niet wetend dat het hoogtepunt van de dag
nog moet komen! Van een andere tafel komt er een blanke jongen
op ons af, die vraagt of we interesse hebben om hyena’s
te spotten. Samen met een twee andere meisjes doet hij onderzoek
naar het gedrag van de roofdieren in Lake Mburo – hyena’s
en luipaarden – en elke avond gaan ze op pad om ze op
te sporen. Ook deze avond, en wij laten deze kans niet aan
ons voorbij gaan!
Bewapend met stukken vlees, die al twee dagen in de zon hebben
gelegen (hyena’s houden niet van vers vlees), een nachtkijker,
schijnwerpers én een bandje met het gehuil van hyena’s,
rijden we met een oude landrover dieper het park in. De auto
wordt langs de kant van de weg gezet en we mogen op het dak
plaatsnemen, hoog en veilig! Het vlees wordt door het gezelschap
in stukken gesneden en rond de auto verspreid, terwijl in
de verte het mysterieuze gehuil van enkele hyena’s al
klinkt. Samen met de geluiden van de nacht – Afrikaanse
nachten zijn nooit stil! – en het zachte schijnsel van
de volle maan, hangt er een geheimzinnige, ontastbare sfeer.
We doorbreken het gezang van de krekels met de opgenomen lokroepen
van hyena’s die luid uit de luidsprekers komen, net
zolang tot we de eerste witte schimmen zien. Ze komen…!
Het duurt niet lang voordat we voelbaar omsingeld zijn door
tientallen nieuwsgierige en hongerige hyena’s. Zodra
ze zich dicht genoeg bij de auto wagen om het vlees te pakken,
wordt de schijnwerper op hen gericht. Dikwijls verdwijnen
ze snel in het duister, maar een enkele keer bleven ze een
tijdje staan, verblind door het licht.
De combinatie van het geluid van de
nacht, het gehuil van de hyena’s en het feit dat wij
de enige menselijke wezens in de omgeving zijn, omringd door
wilde dieren, maakt het tot een onvergetelijke, speciale ervaring!
Na bijna twee uur gekeken en geluisterd te hebben naar deze
gevlekte roofdieren, is al het vlees verspreid en keren we
terug naar het kamp. Als de landrover tenminste wil starten…
De auto heeft blijkbaar z’n beste tijd gekend en af
en toe wil 'ie het nog wel eens laten afweten. Gelukkig weten
we dankbaar gebruik te maken van het feit dat we op een heuveltje
staan en zodra de auto genoeg vaart heeft, start de motor
zonder tegensputteren. Onderweg zien we weer verschillende
dieren langs de weg; waterbucks, zebra’s, nijlpaarden
en vooral veel konijnen die angstig vóór de
auto blijven rennen. Die nacht slapen we in de tent; warm
en comfortabel, maar slechts door een dunne doek gescheiden
van het wild dat om onze tent scharrelt. Dit is de ultieme
Afrika ervaring!
Naar boven
Zondag, 16 april 2006 -
Easter Sunday
Zondagochtend worden
we door de wekker gewekt. Een vroeg begin want om 07.00 uur
moeten we ons melden voor de nature walk. Ranger Andrew vergezeld
ons op de wandeling, samen met zijn geweer om de dieren op
afstand te houden. We maken een safari te voet door het savannegebied
en langs het moeras, en komen de gebruikelijke dieren tegen.
In de verte zien we zelfs een oude bekende rennen; een hyena
die nog op jacht is. Ook de grootste antiloop, de eland, laat
zich van een redelijk korte afstand gadeslaan. Na twee uur
zijn onze sokken doorweekt door het lange, natte gras, maar
het is fantastisch om tússen het wild te lopen in plaats
van ze veilig vanuit te auto te aanschouwen.
Tegen 09.30 uur zijn we terug en gaan we ontbijten. Net zoals
het diner van de vorige avond hebben we ook het ontbijt van
tevoren besteld. Dit is de enige manier waarop je zeker weet
dat je niet lang op je eten hoeft te wachten. Om 11.00 uur
staat er een boottocht op het programma. Na ons ervan verzekerd
te hebben dat we mee kunnen, wachten we aan de oever geduldig
tot een ranger van UWA zich meldt. We willen niet nog een
keer het risico lopen te verdwalen en weer de boot missen!
De bijna twee uur durende tocht op het meer laat ons van dichtbij
kennismaken met de nijlpaarden en krokodillen die in Lake
Mburo leven. Ook het aantal watervogels is indrukwekkend,
(Giant) Kingfishers, visarenden en zelfs de Goliath Heron,
de grootste van alle reigers. Wanneer we terug aan wal zijn,
besluiten we om langzaam aan huiswaarts te gaan en onderweg
te gaan lunchen. Via de Zebra Track rijden we naar de Nshara
Gate en natuurlijk verlaten we het park niet zonder dat enkele
zebra's ons pad hebben gekruist. Waterbucks en impala’s
zien we nog als we al buiten de parkgrenzen zijn, zelfs vanaf
de grote weg! We rijden door tot Masaka, waar we een korte
stop maken voor de lunch en vervolgen onze weg naar huis,
op tijd om ons eigen ‘wild’ dier te voeren!
Klik hier voor meer informatie over
Lake Mburo National Park
Maandag, 17 april 2006 - Easter Monday
Ook Bas is op tweede
Paasdag vrij, dus we blijven lekker thuis en rijden 's middags
naar de Shoprite en Game voor enkele boodschappen. Zelfs met
Pasen zijn de winkels hier open! 's Avonds gaan we weer bij
het Colline Hotel eten - Doreen is tenslotte vrij vandaag
- waar het eten (én de bediening) met de week beter
wordt!
Zoals we al eerder vermeld hebben,
zit Oeganda momenteel in een stroomcrisis. Het is nauwelijks
meer te voorspellen wanneer het er wel of niet is. En als
het er wel is, dan kan het er elk moment weer uit liggen.
Afgelopen weekend hoorden we nieuws op de radio omtrent de
elektriciteitsproblemen. Het goede nieuws is dat het probleem
opgelost kan worden, namelijk met de komst van de Bujagali
Dam, die Oeganda van extra stroom zal voorzien. Het slechte
nieuws is... de Dam zal pas in 2011 klaar zijn!!
Zondag, 23 april 2006
Zowel Bas als Miranda
moeten zaterdag (gedeeltelijk) werken. Zondag zijn we van
plan om per mountainbike Mabira Forest te gaan verkennen,
maar eenmaal daar besluiten we toch een wandeling te maken.
Het is mooi weer en zien veel red-tailed monkeys! Vervolgens
rijden we naar Jinja en gaan we eten bij Gately
on Nile, een vrij luxe hotel, prachtig gelegen aan de
Nijl. Zowel het eten als het uitzicht is fantastisch!
Naar boven
Maandag, 24 april 2006
Een zwaar begin
van de week voor Miranda! Hoewel deze week de schoolvakantie
is begonnen in Oeganda, zijn de verkeersopstoppingen nog net
zo talrijk. Bovendien blijkt het laatste gedeelte van mijn
route naar kantoor afgesloten te zijn, waardoor ik een aardig
stuk moet omrijden. Vervolgens sta ik nog geen uur geparkeerd
bij het kantoorgebouw als de Pajero door een pick-up wordt
aangereden. Zelfs een geparkeerde auto is niet veilig voor
een Oegandese chauffeur! De schade valt gelukkig mee; het
is een flinke kras op de bumper, samen met wat (blauwe) lak
van de pick-up. De man die het gedaan heeft, blijkt echter
in hetzelfde gebouw te werken dus ga ik hem later op de morgen
opzoeken. In eerste instantie lijkt hij nergens vanaf te weten
en reageert hij verbaasd, maar later realiseert hij zich dat
misschien hij toch wel degene was die mijn auto geraakt heeft,
en biedt vervolgens oprecht zijn excuses aan. Hij heeft geluk
dat we een goede verzekering hebben, al zal het natuurlijk
weer een hoop rompslomp met zich meebrengen.
Donderdag, 27 april 2006
Terwijl de verzekering
zich bezig houdt met de schade aan Miranda's auto, krijgt
de auto van Bas een servicebeurt en nieuwe schokbrekers. Hierdoor
komt de auto zo'n 20 centimeter hoger te staan. Rijdend door
de kleine dorpjes die op onze route naar Mukono liggen, lijkt
het helemaal alsof je in een vrachtwagen zit!
Vandaag heeft Museveni de voorpagina
van de krant weer gehaald. Hij zou 50 BILJOEN shilling uitgegeven
hebben om herkozen te worden tijdens de presidentsverkiezingen.
Dat is een slordige 25 miljoen euro! Met dit geld had de staat
ook bijna 30.000 leraren een jaar lang kunnen betalen of 1.250.000
mensen van medicijnen kunnen voorzien. Zou Oeganda waarschijnlijk
iets meer bij gebaat zijn...!
Zaterdag, 29 april 2006 -
Koninginnedag
Zaterdagmorgen rijden
we naar Jinja om naar een bike te gaan kijken. Om precies
te zijn, een motorbike! Sinds ons vertrek naar Oeganda mist
Bas het sleutelen aan zijn brommers en zoekt dus een nieuwe
hobby. Omdat er op de farm nog een motor staat die wel een
opknapbeurt kan gebruiken, is Bas hiermee aan de slag gegaan.
Toch is deze motor - die hier normaal gesproken dienst doet
als boda-boda en nog wel eens verward wordt met een brommer
- niet helemaal wat hij zoekt om zijn vrije uurtjes mee door
te brengen. We gaan dus op zoek naar een échte motor!
Toevallig heeft er deze week een advertentie
in de krant gestaan waarin een Kawasaki 250cc aangeboden werd.
De man die 'm verkoopt is een Amerikaanse missionaris van
59 jaar oud, woonachtig in Jinja. Een afspraak is snel gemaakt
en deze morgen rijden we dus naar Jinja. De crossmotor waar
het om gaat ziet er beter uit dan alle motors die we tot nu
toe hebben gezien. Vanzelfsprekend moet er een testritje gemaakt
worden. Verrassend genoeg, voor ons beide, rijdt hij soepel
weg en maakt behendig een paar rondjes. Alsof hij al jaren
motor rijdt! Het geluid dat eruit komt klinkt goed, de papieren
zijn in orde en er zit zelfs een helm bij. Na enig onderhandelen
worden we het ook eens over de prijs. Woensdag mag Bas zijn
nieuwe aanwinst ophalen en kan hij zijn motorrijkunsten laten
zien tijdens de rit van Jinja naar de farm!
Ook in Oeganda
wordt Koninginnedag niet overgeslagen. Net zoals in Nederland
vieren ook wij het Oeganda een dag eerder. Het feest vindt
plaats in Kampala, in de tuin van de ambassadrice en is al
in volle gang wanneer wij arriveren. Langs de kant van de
weg staan vele auto's geparkeerd, tot wel een paar honderd
meter de straat in. De Nederlandse band Let's Go Bananas zorgt
voor swingende live muziek waardoor de dansvloer de hele avond
gevuld is. Door de tuin verspreid staan tentjes waar bier
en andere dranken geschonken worden en obers gaan langs met
kleine hapjes zoals toastjes en bitterballen. Er is zelfs
een heuse haringtent en later op de avond wordt stevige Hollandse
erwtensoep uitgedeeld! Er hangt een gezellige sfeer en we
vermaken ons prima. We spreken verschillende bekenden, zowel
landgenoten als Oegandezen die op één of andere
manier verbonden zijn met Nederland. Iets na middernacht stopt
de band met spelen, worden de taps gesloten en verlaten ook
wij het feest. Met de nodige drank op is het maar goed dat
we in een hotel in de buurt overnachten, en niet helemaal
terug hoeven te rijden naar Mukono...!
Naar boven |
